|
|
|
|
Gierek, czyli "propaganda sukcesu"
Koniec rządów Gomułki (podobnie, jak jego dojście do władzy w 1956 r.) nastąpił na skutek wystąpień robotniczych. W grudniu 1970 r., po decyzji władzy o podwyżkach cen, na terenie Wybrzeża doszło do strajków i walk robotników z milicją i wojskiem; zginęło kilkadziesiąt osób. Wewnątrzpartyjna opozycja obaliła Gomułkę i wybrała nowego I sekretarza PZPR, Edwarda Gierka.  | | | | | | |  | | | Monumentalna rzeźba socrealistyczna | |
|
| | | |
W latach 70-tych Polska Rzeczpospolita Ludowa przeżywała okres "prosperity". Dzięki zagranicznym kredytom zapełniły się sklepy, powstawały nowe zakłady przemysłowe, podniósł się poziom życia obywateli. Pierwszy kryzys nastąpił w 1976 roku (zamieszki w Radomiu i Ursusie).
Gospodarka komunistyczna była niewydajna, zadłużenie zagraniczne rosło, a dochody realne ludności zaczęły spadać, zaopatrzenie się pogarszało. W wyniku tego rosła liczba strajków i protestów pracowniczych. Represje wobec uczestników zamieszek w 1976 r. spowodowały powstanie nielegalnego Komitetu Obrony Robotników (KOR). Zaczęły też powstawać inne ośrodki nielegalnej opozycji oraz nielegalne wydawnictwa. Coraz większą rolę zaczynał odgrywać Kościół, rozwijając szeroką działalność wychowawczą oraz starając się wyrażać najbardziej palące potrzeby społeczne.
Szeroki ruch strajkowy wystąpił również w wielu innych regionach, szczególnie w Szczecinie i w kopalniach na Śląsku. Totalitarna władza w całym kraju znalazła się w poważnym niebezpieczeństwie. Zaczynał się strajk generalny.
|
|
|
|
|
|
